samunpai.com

 วันที่ 13 ม.ค 2564 เข้าชม  481 ครั้ง

ลูกยอ
 
ชื่อวิทยาศาสตร์  Morinda citrfolia Linn.
 
วงศ์   Rubiaceae
 
ชื่อท้องถิ่น  ยอบ้าน (ภาคกลาง) มะตาเสือ (ภาคเหนือ)
 
ลักษณะของพืช »
ต้นยอเป็นต้นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ใบใหญ่หนาสีเขียวสด ดอก
เล็กสีขาวเป็นกระจุก ผลกลมยาวรี มีตาเป็นปุ่มโดยรอบผล ลูกอ่อนสีเขียวสด เปลี่ยนเป็นสีขาวนวลเมื่อสุก
 
 
 
 
การปลูก »
ปลูกโดยการใช้เมล็ด ขึ้นได้ดีในดินแทบทุกชนิด เจริญเติบโตในดินชุ่มชื้น
มักปลูกกันในต้นฤดูฝนจะปลูกลงหลุมเลย หรือเพาะกล้าก่อนแล้วย้ายไปที่ที่เตรียมปลูกไว้
จะต้องกำจัดวัชพืชบ้างเป็นครั้งคราว
 
 
ส่วนที่ใช้เป็นยา »
ผลดิบหรือผลห่ามสด
 
ข้อมูลทางวิทยาศาสตร์ »
ผลยอมีสาร Asperuloside, caproic acid,
caprylic acid และ glucoseแต่ไม่มีรายงานทางด้านเภสัชวิทยาด้านอื่นที่เกี่ยวข้อง
 
 
วิธีใช้ »
ในตำราแพทย์แผนโบราณกล่าวว่า ใช้ผลยอหั่นเอาไปปิ้งไฟพอเหลือง
กรอบ ต้มน้ำเป็นกระสายยาใช้ร่วมกับยาอื่น แก้คลื่นไส้อาเจียนได้ผลดีมาก ในการทดลองพบว่า 
ใบยอ ไม่มีพิษเฉียดพลัน ใช้เป็นอาหารก็ได้ จึงเป็นยาแก้อาเจียนได้ 
เลือกเอาผลดิบหรือผลห่าม สดฝานเป็นชิ้นบางๆ ย่างหรือคั่วไฟอ่อนๆให้เหลืองกรอบ ชงกับน้ำดื่ม 
ใช้ครั้งละ 2 กำมือ( 10-11 กรัม ) จิบบ่อยๆ จะได้ผลดีกว่าดื่ม
 
คุณค่าทางอาหาร »
ใบยอแลลูกยอใช้เป็นผักได้ ใบยอเป็นผักเก่าแก่ ที่ใช้เป็นผักรอง
กระทงห่อหมกในใบยอ มีสารอาหารหลายอย่าง ประกอบไปด้วยแคลเซียมมาก 
นอกจากนั้นก็มีเกลือแร่ วิตามิน ต่างๆ อีกไม่น้อย 
รวมทั้งกากและเส้นใยอาหารนอกจากนี้รากต้นยอที่มีอายุ 3-4 ปีใช้เป็นสี 
ย้อมผ้าได้ด้วยเพราะเปลือกรากจะให้สีแดง ส่วนเนื้อเปลือกจะเป็นสีเหลือง 
ย้อมผ้าฝ้ายและผ้าไหมให้สีดีคงทนเหมือนกัน